De Galápagoseilanden liggen ongeveer duizend kilometer uit de kust van Ecuador in de Grote Oceaan. Door hun afgelegen ligging ontwikkelden zich er soorten die nergens anders voorkomen, en omdat de dieren er nooit veel werden bejaagd, laten veel ervan mensen dichtbij komen. Vrijwel het hele landoppervlak is nationaal park en het omliggende water is een zeereservaat. Een bezoek is daarom sterk gereguleerd, met vaste bezoekplekken, gidsen en duidelijke regels.
Dieren die alleen hier leven
Bekend zijn de Galápagosreuzenschildpadden, waarvan per eiland aparte soorten bestaan, en de zeeleguaan, de enige hagedis ter wereld die in zee naar voedsel duikt. Verder leven er landleguanen, de Galápagospinguïn, de Galápagosaalscholver die zijn vliegvermogen kwijtraakte, en de Galápagoszeeleeuw, die op stranden en kades ligt te slapen.
Daarnaast broeden er grote kolonies zeevogels, zoals blauwvoetgenten, fregatvogels en albatrossen, de laatste alleen op Española. De darwinvinken, met snavels die per eiland verschillen, waren een belangrijke aanleiding voor de evolutietheorie van Charles Darwin, die de eilanden in 1835 bezocht.
Regels van het nationaal park
Bezoekplekken in het park zijn alleen toegankelijk onder begeleiding van een natuurgids die door de parkdienst is erkend. Bezoekers blijven op de gemarkeerde paden en houden minimaal twee meter afstand tot de dieren, ook als die zelf dichterbij komen. Voeren is verboden, net als fotograferen met flits.
Het is niet toegestaan om schelpen, lavasteen, koraal of planten mee te nemen, en voedsel, zaden of planten mogen de eilanden niet in. Bij vertrek van het vasteland wordt bagage gecontroleerd en moet een transitkaart worden aangeschaft; bij aankomst op de eilanden betalen bezoekers een toegangsheffing voor het park. Roken en kampvuren zijn in het park verboden. Drones zijn zonder vergunning van de parkdienst niet toegestaan. De parkdienst bepaalt ook welke boot op welke dag welke bezoekplek aandoet, om drukte op de kwetsbare plekken te spreiden.
Cruise of eilandhoppen
Op een cruise slapen gasten aan boord en varen ze 's nachts naar het volgende eiland. Zo zijn ook afgelegen eilanden als Genovesa, Fernandina en Española bereikbaar, die vanaf de bewoonde eilanden nauwelijks te bezoeken zijn. De vaarroutes zijn door de parkdienst vastgelegd en een cruise duurt meestal vier tot acht dagen. Wie gevoelig is voor zeeziekte, merkt de deining vooral 's nachts.
Bij eilandhoppen verblijven reizigers op de bewoonde eilanden Santa Cruz, San Cristóbal en Isabela en reizen ze per speedboot van eiland naar eiland, een overtocht van ongeveer twee uur die bij golfslag zwaar kan zijn. Dagtochten gaan naar onbewoonde eilanden in de buurt. Deze vorm biedt meer vrijheid en keuze in verblijf, maar bereikt minder van de verre eilanden. Op Santa Cruz zijn het onderzoeksstation Charles Darwin in Puerto Ayora en het strand van Tortuga Bay ook zonder gids te bezoeken.
Seizoenen
Van december tot en met mei is het warm, met af en toe tropische buien, vrij rustige zee en warmer water om te snorkelen. Van juni tot en met november brengt de koude zeestroming voedselrijk water, wat meer leven onder water oplevert, maar ook koeler weer, grijze luchten en een ruwere zee. Het water is dan zo koel dat een wetsuit bij het snorkelen nodig is.
Omdat beide seizoenen hun eigen voordelen hebben, zijn de Galápagoseilanden het hele jaar te bezoeken. De overgangsmaanden rond mei, juni, november en december combineren vaak redelijk weer met veel dierenactiviteit.
Bereikbaarheid
Vluchten vertrekken vanuit Quito en Guayaquil naar de luchthaven op Baltra, naast Santa Cruz, of naar San Cristóbal. Vanuit Guayaquil duurt de vlucht ongeveer twee uur. Van Baltra gaat het per bus en een korte veerpont naar Santa Cruz en verder naar Puerto Ayora, de grootste plaats van de eilanden.
Onder water is het aanbod minstens zo groot als op land. Bij het snorkelen zwemmen zeeleeuwen vaak speels rond, en zeeschildpadden, roggen en witpuntrifhaaien zijn geen uitzondering. Bij San Cristóbal ligt Kicker Rock, ook bekend als León Dormido, een uit zee oprijzende rots waar snorkelaars en duikers tussen de wanden door zwemmen.
Veelgestelde vragen
Wat is de beste tijd om naar de Galápagoseilanden te gaan?
De eilanden zijn het hele jaar te bezoeken. December tot en met mei biedt warmer water en rustigere zee, juni tot en met november meer leven onder water maar koeler en ruwer weer.
Is een cruise of eilandhoppen beter op de Galápagos?
Een cruise bereikt ook de afgelegen eilanden en levert zo de meeste verschillende soorten op. Eilandhoppen geeft meer vrijheid en is geschikt voor wie niet graag op een boot slaapt.
Is een gids verplicht op de Galápagoseilanden?
Voor de bezoekplekken in het nationaal park is een erkende natuurgids verplicht. Enkele plekken bij de dorpen, zoals Tortuga Bay op Santa Cruz, zijn zonder gids toegankelijk.
